Το περασμένο Σαββατοκύριακο ήταν ένα από τα πιο «εποικοδομητικά» της ζωής μου.
Αναγκάστηκα να «δω» τον Εαυτό μου και τους ανθρώπους του περιβάλλοντος μου ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ.
Πληγώθηκα… Πόνεσα… Έκλαψα… Θύμωσα… Φώναξα… Κατέρρευσα…
Και όλα αυτά γιατί ΔΕΝ ήθελα να «δω» την πραγματικότητα, ΔΕΝ ήθελα να σκάσει η σαπουνόφουσκα, ήθελα να ΕΙΝΑΙ τα πάντα όπως τα είχα τακτοποιήσει στο μυαλουδάκι μου. ΙΔΑΝΙΚΑ.
Και αποφάσισα να ΞΕΧΑΣΩ ό,τι «είδα». Να συνεχίσω να βλέπω την πραγματικότητα όπως με βόλευε. Να «κοιμηθώ» εθελοντικά.
Τι ανακούφιση … όλα ήταν όπως «πριν». «Σίγουρα είχα κάνει λάθος εκτίμηση της κατάστασης.» έλεγα στον εαυτό μου. Ξέρετε τη διαδικασία. Εθελοτυφλώ ονομάζεται.
Αλλά έκανα τους υπολογισμούς μου χωρίς τον ξενοδόχο! Όταν το σύμπαν έχει αποφασίσει ότι πρέπει να λάβεις ένα μάθημα, δεν απογοητεύεται εύκολα.
Μιας και είχα λοιπόν «ξεχάσει» τα τεκταινόμενα, ήρεμη πλέων κάθισα σε μια αναπαυτική πολυθρόνα με το πρώτο βιβλίο που βρήκα μπροστά μου.
«From The Fire From Within» – Το τελευταίο του Κανστανέντα
Το ανοίγω σε τυχαίο σημείο. Κεφάλαιο «Petty Tyrants» και αρχίζω την ανάγνωση.
Όσο διάβασα, τόσο «θυμόμουνα» … και τελικά άρχιζα να γελάω από καρδίας.
Και ΣΚΕΦΤΗΚΑ. ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΤΗΚΑ.
Πήρα, νομίζω, το μάθημα μου, και ευχαριστώ όλους τους συμμετέχοντες, γήινους και μη. Ήταν πράγματι πολύτιμο.
Σύμφωνα λοιπόν με Don Juan, η ανακεφαλαίωση είναι μια άσκηση που υπενθυμίζει, που αναθεωρεί, που δημιουργεί και επαναφορτίζει την ενέργεια. Και γι’ αυτό γράφω αυτό το κείμενο, αλλά και να δώσω στους αναγνώστες την ευκαιρία να ακολουθήσουν και γιατί όχι να ελέγξουν τους συνειρμούς μου για τους αποκαλούμενους από τον Don Juan "ασήμαντους τύραννους."
Είναι ένας ευχάριστος, εύθυμος απολογισμός των βαθιών και σημαντικών αρχών το πώς να διατηρείς την συνειδητοποίηση και την ενέργεια.
Κάθε φορά που το ξαναδιαβάσω γελάω με χαρά, βλέποντας να εξετάζει την καθημερινότητα μας, τόσοι χιουμοριστικά, απεικονίζοντας, ασήμαντους τύραννους που προσπαθούν να μας ενοχλήσουν και να μας αποσπάσουν της προσοχή.
Είναι άκρως πολύτιμο το έργο τους. Επειδή, όπως λέει ο Don Juan, «ο πολεμιστής που σκοντάφτει σε έναν ασήμαντο τύραννο είναι τυχερός... επειδή εάν δεν τον βρει μπροστά του, θα πρέπει να πάει και να ψάξει έναν.» «Ο στόχος είναι, φυσικά, ότι εάν κάποιος μπορεί να συγκράτηση τον εαυτό του στην αντιμετώπιση των ασήμαντων τύραννων, τότε αυτός μπορεί να αντιμετωπίσει το άγνωστο ατιμώρητος, και έπειτα μπορεί ακόμα και να σταθεί στην παρουσία του μη αναγνωρίσιμου.»
Με άλλα λόγια, πρέπει να είμαστε πάρα πολύ ευγνώμονες για τους ασήμαντους τύραννους στην ζωή μας αυτή τη στιγμή. Ότι τους έχουμε, και μάλιστα τόσο πολλούς, μου δίνει τη ελπίδα ότι αυτή η διαδικασία της ανακεφαλαίωσης, που διενεργείται με αυτοπεριορισμό, θα επιτύχει τον πολύ πραγματικό στόχο το να πλησιάσουμε το "Γνώθι σαυτόν"
Θυμίζω τις "ταξινομήσεις" των ασήμαντων τύραννων, ο Don Juan μας λέει ότι η "πρωταρχική πηγή" ενέργειας, ή ο κυβερνήτης του κόσμου, είναι Ο Τύραννος. Αυτό αντηχεί με την σουφιστική ιδέα του Gurdjieff, ότι ο κόσμος μας κυβερνάται από έναν "κακό μάγο". Είναι ανάλογο με το Σύστημα Έλεγχου της Matrix, ο τύραννος, μπροστά του και ο χειρότερος των δεσποτών και το πιο απολυταρχικό σύστημα της πραγματικότητάς μας είναι "ασήμαντοι τύραννοι." Αυτοί οι ασήμαντοι τύραννοι είναι κάποιοι σαν τον Adolf Hitler, τον Josef Stalin, τον Τorquemada, και άλλους που έχουν/είχαν την εξουσία «ζωής και θανάτου» πάνω σε άλλους ανθρώπους. Κάτω τους είναι οι "δευτερεύοντες ασήμαντοι τύραννοι" δεν έχουν την εξουσία «ζωής και θανάτου» πάνω σε άλλους, αλλά επιδιώκουν και προκαλούν τη δυστυχία, είναι εξοργιστικοί και ενοχλητικοί. Αυτοί είναι οι "μικροί ασήμαντοι τύραννοι" και οι "μικρούτσικοι ασήμαντοι τύραννοι.".
Ο Don Juan κατόπιν μας λέει ότι οι "μικροί ασήμαντοι τύραννοι," υποδιαιρούνται περαιτέρω σε τέσσερις επιπρόσθετες κατηγορίες: αυτός που βασανίζει με ωμότητα και βία άλλους, αυτός που το κάνει με τη δημιουργία αφόρητης ανησυχίας μέσω της δολιότητας, αυτός που καταπιέζει με τη θλίψη και ο τελευταίος, οποίος βασανίζει μέσω του ότι κάνει τους πολεμιστές να οργιστούν. Θα παρατηρούμε ότι ο ίδιος ασήμαντος τύραννος μπορεί, σε διαφορετικές στιγμές, να λειτουργήσει μέσω οποιωνδήποτε από αυτούς τους τρόπους.
Και φυσικά, ο σκοπός του ασήμαντου τύραννου είναι να μας διδάξει την αποστασιοποίηση. Είναι μια πρόκληση για να αντιμετωπίσεις ανυπόφορους ανθρώπους, αλλά με το να το κάνουμε, αποκτούμε νηφαλιότητα και γαλήνη. Εν ολίγοις, από την πυρκαγιά γεννάται φως.
Ο Don Juan περιγραφεί τα βήματα το πώς να χρησιμοποιήσεις έναν ασήμαντο τύραννο για να επιτύχεις μια κατάσταση επεκταμένης συνείδησης. Το πρώτο βήμα είναι να αποφασίσεις συνειδητά να αναζητήσεις την αλήθεια. Όπως σημειώνει και ο Gurdjieff, η ερώτηση πρέπει να είναι «φλέγουσα» Ο Neo, στη MATRIX, είχε ένα "αγκάθι στο μυαλό του."
Το επόμενο βήμα είναι να αλλάξουμε το πώς βλέπουμε τον εαυτό μας και τον κόσμο γύρο μας. Αυτό σημαίνει να μην λαμβάνουμε μέρος στο «γλέντι» της MATRIX, και να αρχίσουμε να σκάβουμε την επιφάνεια. Αυτή η διαδικασία αποκαλύπτει στον αναζητητή ότι υπάρχουν παντού στοιχεία της υπέρ-διαστασιακής πραγματικότητας στην οποία η δικιά μας ενσωματώνεται. Μόλις γίνει αυτό αντιληπτό, πρέπει να αποφασίζουμε εάν επιθυμούμε να έχουμε πρόσβαση σ’ αυτήν την πραγματικότητα, ή εάν είμαστε ικανοποιημένοι με την παρούσα. Στην ταινία αυτό παρουσιάζεται ως η επιλογή ανάμεσα στο κόκκινο χάπι, ή στο μπλε χάπι.
Αυτή είναι, ουσιαστικά, η επιλογή που πρέπει να κανείς για να γίνεις πολεμιστής. Ένας πολεμιστής, με μυθικούς όρους, είναι το άτομο που έχει αυτοπειθαρχία και έλεγχο στον εαυτό του επειδή αυτό είναι απαραίτητο για να κάνει το επόμενο βήμα, να γίνει άνθρωπος της γνώσης.
Ο Gurdjieff περιγράφει αυτήν την διαδικασία ως "τήξη." Παρατηρεί ότι η εσωτερική ενότητα αποκτάται με τη βοήθεια "της τριβής," από την προσπάθεια μεταξύ του "ναι" και του "όχι" στο άτομο. Και εκεί είναι που μας χρησιμεύει ο ασήμαντος τύραννος. Οι ασήμαντοι τύραννοι παράγουν την τριβή στη ζωή μας. Είναι ενοχλητικοί, εκνευριστικοί, εξαγριωτικοί. Μπορούν να αποστραγγίξουν ενέργεια με τις απαίτησης τους για χρόνο και προσοχή, με εργαλεία τον οίκτου και τον χειρισμό. Μπορούν να μας συκοφαντήσουν, να πάθουν κρίσεις και να δώσουν παραστάσεις δίκαιας αγανάκτησης που είναι βασισμένες μόνο στις παραισθήσεις τους, να παραβιάσουν την προσωπική μας ζωή, την ελεύθερη μας βούληση, και άλλα ευτράπελα. Αλλά, αυτό που είναι σημαντικό είναι ότι είναι σαν συνεργάτες που μας διδάσκουν την ανεκτικότητα και το συγχρονισμό. Φυσικά, αυτή δεν είναι η πρόθεσή τους. Αλλά όπως λέει και Μεφιστόφιλος στον Faust, "είμαι αυτός που σκοπεύει συνεχώς να πράττει το κακό, όμως κάνω το καλό."
Οι μηχανορραφίες των υπηρετών της πυραμίδας στον κόσμο μας είναι έτσι. Η MATRIX, το αρπακτικό, ο κακός μάγος, όπως θέλετε αποκαλέστε την, σκοπεύει να μας αποστραγγίξει από την ενέργεια μας, να μας χρησιμοποιήσει για τροφή, και να μας χειριστεί για τους άγνωστους σκοπούς της, και το κάνει μέσω των πρακτόρων της: τους ασήμαντους τύραννους.
Κατά συνέπεια η "προπόνηση" με αυτούς τους ασήμαντους τύραννους μας επιτρέπει κάνουμε το τέταρτο βήμα: για να γίνουμε «Βλέποντες». Αυτός που ΒΛΕΠΕΙ αυτό που είναι πραγματικό. Και έτσι όταν ανακαλύπτουμε έναν ασήμαντο τύραννο στην ζωή μας, είναι απαραίτητη μια στρατηγική για να τον προκαλέσουμε να «χτυπηθεί» μαζί μας, μια συστηματική παρενόχληση που όχι μόνο θα τον κάνει να ασχοληθεί μαζί μας, αλλά και να τον προκαλέσει να εκτεθεί για αυτό που είναι και σε άλλους ανθρώπους. Κατ' αυτό τον τρόπο, όχι μόνο είναι χρήσιμοι στο ακόνισμα των ικανοτήτων μας, μα γίνονται ανίκανοι να επιβάλουν την τυραννία τους και σε άλλούς.
Πολύ σωστά, ο Don Juan μας λέει ότι μακροθυμία σημαίνει, να καθυστερείς με το πνεύμα κάτι που ο πολεμιστής ξέρει ότι είναι δικαίως οφειλόμενο. ΔΕΝ σημαίνει ότι ένας πολεμιστής σκέφτεται συνεχώς το πως να κάνει κακό σε κάποιον, ή το πώς θα εκδικηθεί κάποιον. Η μακροθυμία είναι κάτι ανεξάρτητο. Εφ' όσον έχει ο πολεμιστής έλεγχο, πειθαρχία, και συγχρονισμό, η μακροθυμία βεβαιώνει το να αποδοθεί στο οποιοδήποτε η οφειλόμενη του άξια.
Ένα βασικό γεγονός που πρέπει να θυμόμαστε είναι ότι: κατά βάθος, ΔΕΝ παλεύουμε με ένα άτομο, αλλά με ένα πρόγραμμα, με τους "πράκτορες της MATRIX," που πατάνε κουμπιά και τραβάνε μοχλούς πίσω από την σκηνή. Όπως έγραψε ο Παύλος:
"ότι ουκ έστιν ημίν η πάλη προς αίμα και σάρκα, αλλά προς τάς αρχάς, προς τάς εξουσίας, προς τους κοσμοκράτορας του σκότους του αιώνος τούτο, προς τα πνευματικά της πονηρίας εν τοις επουρανίοις... "
[ Προς Εφεσίους 6:12 ]
Και στον δυναμισμό του απολογισμού του Καστανέντα το πώς να αντιμετωπίζουμε έναν ασήμαντο τύραννο, ανακαλύπτουμε πώς η γνώση προστατεύει. Δώστε στο ψέμα ότι ζητάει: Την Αλήθεια.
Θέλω να σας επιστήσω την προσοχή, ότι όταν μιλάμε για τους ασήμαντους τύραννους, μιλάμε για τους πράκτορες της MATRIX ακριβώς όπως περιγράφονται στον κινηματογράφο. Με άλλα λόγια, ο καθένας μπορεί - σε μια στιγμή - να "φορτωθεί" με ένα "προγράμματα πράκτορα" και να αρχίζει να λειτουργεί σαν ασήμαντος τύραννος για πρώτη φορά. Έτσι κι’ όταν ένας πράκτορας σε κάποιο "παράρτημα" δεν είναι πλέον απαραίτητος, μπορεί να τον «σβήσουν» και να μην ξαναενοχλήσει κανέναν εκτός κι’ αν είναι και πάλι απαραίτητος ως "πράκτορας". Και ειλικρινά, οποιοσδήποτε από μας μπορεί, οποιαδήποτε στιγμή, να ενεργοποιηθεί ως ασήμαντος τύραννος στην ζωή κάπου άλλου! Εντούτοις, μόλις αρχίσει να βαδίζει το μονοπάτι του πολεμιστή ή του υποψηφίου «Έλλην», αυτό είναι λιγότερο πιθανό. Ο λόγος είναι ότι η συνειδητοποίηση και η αναγνώριση ότι αυτό είναι ανά πάσα στιγμή πιθανό, συμβάλλει στην υπεράσπιση του πολεμιστή ενάντια σε τέτοιο χειρισμό. Όπως λέει ο Don Juan , ένα από τα κύρια γνωρίσματα του πολεμιστή είναι αυτοεξέταση. Ένας πολεμιστής είναι αυτό-προσανατολισμένος, όχι με εγωιστικό τρόπο, αλλά από την άποψη μιας συνολικής και συνεχούς εξέτασης του εαυτού. Οι πολεμιστές κάνουν συνεχώς "στρατηγικούς απολογισμούς" σε μια προσπάθεια να ξεριζωθεί η αυταρέσκεια τους που είναι αυτή η οποία καθιστά τα ανθρώπινα όντα τρωτά στη χρησιμοποίηση ως "πράκτορες" στη MATRIX.
========================================
Το κείμενο αυτό το έγραψα πριν σχεδόν 5 χρόνια και είναι τώρα το ίδιο επίκαιρο.
Μόνο που τώρα δεν ήταν Σ/Κ αλλά μήνες και μήνες και οι τύραννοι είναι τόσοι πολλοί που ούτε που τους είχα αντιληφθεί ...
